Vandaag hoorde ik een discussie op radio 1 over dat we meer moeten gaan werken. Meer uren. Daar waren natuurlijk wat voor en tegenstanders aan het woord. Ging over vrouwen die nog altijd niet economisch onafhankelijk zijn, over het verschil in uren dat we per jaar werken t.o.v. andere landen. En steeds hoorde ik terug, als we welvaart willen behouden, we meer uren moeten werken.
Volgens mij is de doelstelling om meer uren te werken om welvaart te behouden compleet de verkeerde. Wat is welvaart waard wanneer je iedere dag met tegenzin naar je werk gaat? Dan ontstaat de behoefte om minder uren te werken en dat op te vullen met leuke dingen. Dan hebben we compensatie nodig.
Maar als leuke dingen nu betaald werk is? Is dat nu zo’n illusie die ik heb?
Als werken gewoon leuk is (grotendeels dan toch) dan schieten uren voorbij, heb je geen behoefte om tijd vrij te maken voor leuke dingen, want je bent al met leuke dingen bezig.
Passie en plezier in werk en leven is al lang mijn motto, en ik geloof nog altijd dat dat haalbaar moet zijn. Maar dat moet je er wel zelf van maken.
