Vakantie, zoveel mensen, zoveel soorten vakanties, van thuisblijven, tot vliegen naar andere kant van de wereld, naar wandelen in de achtertuin.
Over smaak valt niet te twisten, ik kan het alleen over mijn eigen vakantiebeleving hebben. En daar heb ik al eerder blogteksten aan besteed, maar toch…nog één!
Vakantie. Ik heb er altijd een haat-liefde verhouding mee. Eigenlijk wil ik niet gaan, ik heb het zo fijn in mijn eigen omgeving. En eigenlijk wil ik wel gaan, even los van alles. Mijn wederhelft wil graag, dus dat is doorslaggevend.
We hebben onlangs een kleinere camper gekocht. En daar ben ik echt helemaal happy mee. Een paar meter kleiner, en alles wat we nodig hebben en zelf meer dan dat zit erin.
We vertrekken met een vaag plan, dit keer: Denemarken. Ongeveer weten we wat we gaan doen, maar van geen enkele dag weten we waar we zullen slapen, of dat met of zonder voorzieningen is. En voorzieningen betekent dat stroom, water, wc. douches, of een deel daarvan.
De eerste twee nachten staan we op een prachtige plek in Duitsland, zonder voorzieningen. Er woont een oude man naast die vraagt of hij een brillenhoes van mij kan krijgen. Tsja, waarom niet? Beetje ongemakkelijk rest van de vakantie, maar deze man gaan we nooit vergeten. Verlegen om een praatje, betere security kunnen we niet wensen, hij houdt alles in de gaten. Wanneer we dan twee dagen later willen vertrekken: de camper start niet. Onze ervaring maakt dat we weten: accu leeg. Hebben we wat verkeerd gedaan, dingen van de stroom niet goed omgezet? Onze buurman komt belangstellend kijken, maar van die kant kunnen we geen hulp verwachten. De Adac komt, slechte accu (gelukkig niets verkeerd gedaan). Gestart, en hop naar een camping, (met voorzieningen) want op zondag is er geen accu te koop in Duitsland. Op de camping en later bij de garage super geholpen!
De rest van de vakantie hangt samen van mooie overnachtingsplekjes, soms met, soms zonder voorzieningen, soms erg duur, soms gratis en de rest ertussen in. Koken doen we zelf, improviseren, maar altijd lekker. We staan op als we wakker worden, slapen wanneer we moe zijn, eten wanneer we trek hebben, wandelen met de hond, zitten in een stoel, fietsen een rondje, lezen een boek en maken foto’s . En.. we (ik dan) mijmeren. Ik kan in de opening van de camper zitten en mijmeren, kijken, filosoferen met mezelf en kijken naar de omgeving, niets doen. Terugdenken aan vroeger: 2 of 3 keer contact met het thuisfront, tegenover nu “continu” online met elkaar. Zonder oordeel. Kijken wat en hoe andere camperaars “het” doen en daar uiteraard een mening over hebben. En een keer heerlijk uiteten, Nico is immers jarig!
En bovenal genieten we, van dat wat er is en van elkaar. 35 jaar samen vakantie betekent dat we weten wat de ander leuk vindt en graag wil zien. Betekent dat je op elkaar in gespeeld bent.
En dan, dan gaat het kriebelen. Heimwee is iets dat ik ken van kind af aan. Ik heb alles bij wat me lief is, en toch… hoe is het met de tuin, met die struik, hoe hoog staat het mais en ga zo maar door. En ik weet (weer) dat ik twee weken lang genoeg vind om van huis te zijn. Liever vaker kort, dan één keer lang.
Dus iets eerder (we gingen al geen 3 weken, we kennen ons zelf) zijn we weer thuis. En genieten weer van die heerlijke voorzieningen, nergens beter dan thuis. En de omgeving: super!
Wij hebben een heerlijke vakantie gehad.
Wil je de foto’s zien: https://www.dianakors.nl/camper/denemarken-campervakantie-2025/