De stemmen zijn geteld. De spanning is weg.
Maar misschien begint het belangrijkste nu pas: hoe ga je verder, met elkaar, en voor wie doe je het eigenlijk?
Voor de verkiezingen zouden we allemaal winnaars worden. Optimisme hoort bij campagne voeren, zonder dat beeld op je netvlies is het lastig om er vol voor te gaan.
En dan komt de uitslag.
Vreugde bij de één, berusting of misschien zelfs verdriet bij de ander.
Maar voor iedereen geldt dezelfde vraag: hoe nu verder?
Met wie, wat en waarom?
Wie neemt plaats aan het stuur? Wie bepaalt de koers?
Zelf liet ik me inspireren door Sanneke Nulkens. Twee citaten op haar website raakten mij:
De wereld heeft geen perfecte leiders nodig.
Niet de luidste of de meest zelfverzekerde, maar de meest authentieke —
iemand die weet wat ze wil, mensen meeneemt en durft te groeien.
Leiders die meer willen dan overleven.
Die verschil willen maken en mensen in beweging brengen — juist in turbulente tijden.
Toen ik dat las, dacht ik: de landelijke politiek zit niet op mij te wachten.
Maar lokaal, in onze gemeente, mag ik de komende vier jaar mijn bijdrage leveren in de gemeenteraad. Dat zal ik zeker niet altijd perfect doen. Met ons team gaan we groeien. Durven we te groeien , daar ben ik van overtuigd.
En ja, soms zet ik stappen die niet verwacht worden.
Misschien niet altijd des politieks en ook niet perfect. Maar eerlijk gezegd: wat is dat eigenlijk, “des politieks”?
Authentiek zijn past bij mij. Ik kan niet anders.
En misschien verleggen we samen een steen in de rivier. Hier, lokaal.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
Het water gaat er anders dan voorheen
(Citaat uit tekst Bram Vermeulen)
En wie weet… heeft dat ooit effect verderop.
Richting provincie. Landelijk. Of nog verder.
Ik blijf in ieder geval dromen van een wereld waarin het niet draait om macht,
maar om het welzijn van alles en iedereen. En die droom begint voor mij in Reusel-De Mierden.