Ken jij dat ook, dat je soms niet weet hoe het hoort? Lastige vind ik nog dat ik er meestal geen weet van heb, dat ik het niet weet, en er daarom in eerste instantie ook geen last van heb.
Kun je het nog volgen? Een voorbeeld:
Lang geleden zat ik eens op een verjaardag van mijn zus. En daar ging een “roddel” dat de buurvrouw haar benen niet scheerde. Uhh, benen scheren? Hoort dat dan? (ik had altijd lange broeken aan…). Ik ging op zoek en ben mijn benen gaan scheren. Dit was iets wat ik gemist had in het leven, en zo waren er nog veel meer.
Andere situaties, in een nieuw gezelschap komen en niet weten hoe het hoort, hand geven? Kussen? En als je dan kust 2 of 3?
Wat heb ik me in mijn leven toch vaak ongemakkelijk gevoeld over dit soort zaken.
Maar andersom ook. Ik werkte destijds bij een bedrijf waar bordeelbezoek onderdeel van de verkooptrajecten waren. Het was mijn eerste baan in de commerciële wereld. Ik wist niet beter en dacht dat het overal zo ging. Verbaast in mijn volgende baan: item representatie kosten waren verdacht laag. Uhh.. ?? Hier niet uh…?
Doen hoe het hoort is aanpassen aan de waarden, normen en gebruiken van de groep waar je je bij bevindt. En vroeger..(ben ook al erg oud), deed ik dat, zonder mezelf af te vragen of dat eigenlijk wel bij mij paste? Wil ik wel kussen? Wil ik scheren? Wil ik het gewoon vinden dat bordeelbezoek bij het verkooptraject hoort? Of wil ik bepaalde wel bepaalde zaken missen, concessies doen?
Vele jaren en cursussen later, weet ik dat het belangrijk is voor mij omdat heel serieus bij mezelf af te vragen. En dat betekent soms afscheid nemen. Soms betekent het opzoek gaan naar nieuwe mensen, nieuwe groepen. Maar het betekent ook mijn eigen waarden en normen onderzoeken, kloppen ze nog wel voor mij. En ook mijn gebruiken?
Weten hoe het hoort is volgens mij ook zo’n levenslang ontwikkelproces. Wat soms pijn doet, soms lachwekkend is, maar vooral boeiend is en mag zijn!