Er is een tijd geweest dat ik niets wist over spiritualiteit. Ik leefde mijn leven en dacht dat het goed was. Ik was aan het overleven, en dat besefte ik op enig moment. Ik ging zoeken in de alternatieve hoek, spirituele hoek en dacht dat het dat was. Dat zo leven mij gelukkig zou maken.
Maar wat was nou dat zo leven? langere tijd in deze wereld rondgebracht leerde me dat daar nog al wat verschil in zit. De ene zei dit, de ander zei dat. En zelfs binnen dezelfde stromingen was er strijd. Zo heb je binnen Reiki verschillende stromingen of ideeën, en de een vindt die van hem beter als die van de ander. De energie die ik doorgeef is beter dan jou energie. Vreemd vind ik dat en in mijn beleving is dat niet zo. Is het een niet beter dan het ander, maar natuurlijk kan het een je meer aanspreken als het ander. Binnen opleidingen in deze sector gebeurt hetzelfde, de een vindt zichzelf beter dan de ander. Toch heeft het bivakkeren binnen deze stromingen mij veel gebracht. Het is een periode geweest waarin ervaren heb hoe ik weer blij kan zijn met mezelf, me niet (of bijna niet) laat leiden door angsten en waarin ik niet meer overleef maar leef. Ik had het niet willen missen!
Maar het heeft me ook verwarring gebracht. Van een commerciële baan ging ik naar een therapeutenpraktijk. Nou weet ik eigenlijk niet eens waarom de therapeutenpraktijk niet commercieel genoemd wordt, want ik verdiende daar gewoon mijn geld net als in het ander werk. Moest zelfs harder werken aan de acquisitie om klanten te krijgen. Maar ineens had dit werk te maken met levensdoel, dat waarvoor je hier op aarde bent, hoger doel. Maar ik zag ook de onderlinge concurrentie, het afkraken van elkaar. Hoe kan dat met een hoger doel te maken hebben? Op zeker moment besloot ik terug te gaan in een commerciële baan. En het typische vond ik dat degene in de zogenaamde commerciële wereld goed konden leven met het idee dat ik me ook met spirituele zaken bezig houdt. Maar andersom….alsof ik een afvallige ben. En soms verward me dat. Vraag ik me af of ik bezig moet zijn met mijn levensdoel, dat ik ooit wel eens duidelijk dacht te hebben. Maar nu denk ik steeds vaker, is er een levensdoel? Is er een hoger doel? Of moet ik juist dealen met dat wat in het hier en nu zich aandient. En misschien is dat juist wel heel spiritueel.
Ik werk zo’n 24 uur, en daarnaast vond ik lange tijd dat ik in de overige uren therapeut moest zijn, workshops geven. Maar ik heb die overige uren voor mezelf nodig, om gezond te leven, om mijn huishouden/gezin te kunnen verzorgen, om te zingen, te dansen, te leven. En ik wil me niet langer schuldig voelen over het idee dat ik op dit moment geen hoger doel, geen levensdoel heb. Het laatste is eigenlijk niet waar. Want mijn levensdoel nu is een goede relatie met mezelf te hebben. Alleen voegt dat iets toe aan……….ja aan wat?
p.s. het is nooit de bedoeling om met mijn teksten mensen persoonlijk te kwetsen. Mocht dat wel zo zijn, dan bij voorbaat mijn excuses. Het is ook niet zo dat ik in zo’n korte tekst het onderwerp volledig uitdiep, het is mijn ervaring/beleving van dit moment en ik belicht meestal maar een klein facet van het geheel.