Ik weet niet of het met mijn leeftijd te maken heeft, met de tijdsgeest, met accupunctuurbehandelingen of met iets anders. Ik weet ook niet of anderen het herkennen: steeds vaker komt er iets voorbij uit het verleden en ben ik verbaasd over de impact in het heden. Een voorbeeld:
Ik ben een jaar of 15 en samen met een vriend laten we de hond uit. Ik woonde in Eindhoven, en we wandelen bij de Genneperparken. Hij heeft een grote zwarte bouvier bij, ik Marko de Mechelse herder. Marko is een ex-politie hond en luistert ongelooflijk goed. Beide honden zijn los. En ineens gebeurt het, een konijn rent dwars de weg over, de bouvier erachter aan, piepende remmen, een harde klap. Marko, schreeuw ik, Marko staat acuut naast me, of was hij daar al? De Bouvier is aangereden. Paniek, uiteindelijk valt het gelukkig allemaal mee.
40 Jaar later: ik wil gaan wandelen, het is donker, bos is geen optie. Op advies wil ik over het fietspad van Reusel naar Bladel wandelen. Ik sta aan het begin van dat fietspad en ik voel paniek ontstaan. Ik word kortaf tegen de hond die tegen mijn been aan moet lopen, mijn ademhaling wordt snel en alles in mij schreeuwt: nee. Ik draai om, loop de woonwijk in en de paniek zakt.
Ik weet in een flits van een seconde waar het vandaan komt, de gebeurtenis met de bouvier.
Ik kan me ongelooflijk verbazen dat die gebeurtenis, nog goed afgelopen ook, nu 40 jaar later nog zo’n impact heeft. Het is geen drama, ik hoef niet langs een drukke weg te wandelen met de hond. Maar gewoon het besef wat gebeurtenissen kunnen doen met je, zoveel jaar later. Dat mensen met serieuzere trauma’s het zwaar hebben om deze te overwinnen, en dat zij vaak wel moeten om een leefbaar leven te hebben.
Het brengt mij ook terug bij een oud verlangen van mijzelf om een boek te schrijven over mijn leven. Er zijn zoveel dingen gebeurd, leuk, minder leuk. Ik was gestart en heb het afgebroken omdat ik dacht, nee, nee toch maar niet. En nu denk ik: misschien toch oppakken. “trauma” verwerking voor mezelf en wie weet kan het een ander inspireren. Misschien, moet ik dat inderdaad eens oppakken.
