Zo eind van het jaar, mijmeren wat goed gegaan is in mijn bedrijf. Er is heel veel goed gegaan en ik ben trots op feit dat ik register mediator ben, dat mijn praktijk weer begint te bloeien en groeien en boven al super blij met mijn mooie werkruimte.
Ik betrap me erop dat ik de acquisitie lastig vind. Ik begeef me in twee bijzondere werkgebieden, uitvaartfotografie en mediation. En bij beide bouw je een relatie op, die stopt wanneer de opdracht klaar is. Men hoopt niet vaker mij in te hoeven huren. En dat snap ik. Ook mond tot mondreclame, in de fotografie lukt dat prima, mediation, we hebben het daar met elkaar niet zo over. Iets met in onze genen: de vuile was hangen we niet graag buiten. Ook niet wanneer die vuile was intussen gewoon schone was is geworden.
Soms verlies ik me in de onlinemarketinggoeroes die mij gaan vertellen hoe ik meer klanten binnenhaal. Omdat ik hoop dat zij mij iets vertellen dat voor mij het ei van Columbus is.
Niet dus…
Zij hebben het over het geven van een masterclass…. Om mensen nieuwsgierig te maken en te binden. Die masterclass is dan natuurlijk gratis en daarna spam je mensen met mails en aanbiedingen zoals die goeroes ook doen. Mijn mailbox overstroomt. Snel beslissen want anders ben je te laat. En als je snel beslist krijg je iets heeel moois gratis, waardoor je spijt krijgt wanneer je niet snel beslist.
Dat werkt niet voor mijn klant. Natuurlijk ik kan best een masterclass over communicatie in conflicten geven, of iets in dien trant. Maar dat maakt niet dat mensen gaan kiezen voor mediation (denk ik dan toch). Kiezen voor mediation vergt moed. En ik kan niet genoeg vertellen hoe fijn het is wanneer je voor mediation kiest, dat het rust geeft, ruimte, opluchting. Maar dat is daarna, tijdens mediation is het soms pittig en zwaar. Maar je geeft jezelf en de ander een heel groot cadeau. Een weggevertje na de masterclass dat de goeroes mij adviseren… 2 sessies voor de prijs van 1 ? Een extra mooi zakdoekje voor de tranen? Een stressbal?
En dan de uitvaartfotografie, hoe geef ik daar een masterclass voor? Ik kan vertellen welke kleren het beste op de foto uitkomen. En ik geloof niet dat er iemand is die dat op dat moment boeiend vindt. Ik kan vertellen dat je vooraf niet kunt bedenken hoe blij je achteraf bent dat je ervoor gekozen hebt, om die fotograaf aanwezig te laten zijn. Een gratis weggevertje, korting? Een extra fotoboek of extra veel foto’s, daar kies je echt geen uitvaartfotograaf op. Ik kan alleen maar blijven vertellen wat de waardvolle bijdrage is voor nabestaanden van een reportage van de uitvaart, van eventueel de periode ervoor, en blijven herhalen, waarom wel die trouwreportage en niet die afscheidsreportage? En blijven hopen dat mijn klanten anderen vertellen hoe waardevol het is die reportage te hebben.
Die marketinggoeroes, mijn voornemen voor 2025: Diana trap er niet in, volg gewoon je hart en je gevoel!