Tegenstellingen in advies en werk

Ik blijf graag leren, niet (alleen) vanwege kennis, maar ik wil graag geïnspireerd worden.  En dat is best lastig, ik weet niet of het de leeftijd is, de ervaring, maar ik heb een grote criticus in me. Ik vind er nog al snel wat van. Hoe meer (levens-) ervaring ik zelf heb, hoe lastiger ik het mezelf maar ook de trainer mee maak. Zo heb ik onlangs besloten om een tweetal fotoworkshops te volgen, beide van een aantal dagen. Twee verschillende gebieden binnen de fotografie, maar uiteraard ook overlapping. De zoektocht was al lastig, want dat wat ik zoek heb ik niet gevonden.  Vandaar ook twee workshops, samen komen ze een stukje in de richting.  Maar 2 workshops is lastig, want ik ga vergelijken. En dan heb ik het niet over dat wat men mij wil leren, maar over de manier waarop. De verzorging, de informatie, de locatie, en last maar zeker not least, de trainer. De manier van lesgeven, dwingend, zo moet het en niet anders, of adviserend, probeer dit eens en kijk wat je ervan vind. Ik weet wel waar ik het meeste blij van wordt. En ik ben blij dat ik ervaring heb, anders zou ik het niet meer weten of het zou me onzeker maken, soms staan hun adviezen lijnrecht tegen over elkaar: foto wel of niet laten zien tijdens een shoot, veel of weinig foto’s maken. En zo kan ik er nog wel een paar noemen.
Ik prijs mezelf gelukkig met mijn eigenwijsheid, dat ik luister en meeneem waar ik iets mee kan, wat ik wil onderzoeken.  Anderzijds intussen wel openstaan voor de adviezen waar ik niets mee denk te kunnen, want het zal niet de eerste keer zijn, dat ik eerst afkeer voel en vervolgens het nieuwe alsnog omarm. Onbekend is onbemind geldt ook voor mij.
Hoeveel makkelijker is het in het financiële vak: nieuwe wetten en regels, ietswat anders interpreteerbaar en uitvoerbaar, maar de basis is duidelijk. Een regeling is een regeling, een wet een wet en dat kun je toepassen.  En het is niet zo dat als ik een wet anders toepas, het er anders uitziet, mooier, minder mooi.  Ik denk dat dat de reden is dat ik die twee verschillen nodig heb om zelf in balans te blijven. Financiële vak: duidelijk en toch uitdagend. (voor mij dan toch) en de fotografie vak: spelen met dat wat er is. Maar ook met een basis voor techniek, als je niet weet waar de afdrukknop zit, komt er geen foto.
En intussen omarm ik mijn innerlijke criticus, die mij wakker houd en niet alles voor zoete koek aanneemt. En mij ook laat zien: dit past wel bij mij, dit niet. Die methode wel, die niet.  En bij de trainer, houd ik mijn mond, geef ik alleen feedback wanneer er om gevraagd wordt. Methodes, karakters, manier van werken: soms moet je ze accepteren.

Ik eigenwijs ? Wel nee…of misschien een beetje dan

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *