Prijsbeleid

Is goedkoop duurkoop, of word je juist niet serieus genomen wanneer je lager in je tarifering zit?  Dat prijzen gedoe blijft me, net als die beroepsverenigingen waar ik de vorige keer over schreef bezighouden.
In tijde dat ik zelfstandigen vooruit hielp met hun boekhouding en een beetje marketing kwam deze discussie regelmatig voorbij.  In de therapeutenpraktijken was de discussie vaak: wat vind je je zelf waard. En als je niet veel vroeg voor je dienstverlening werd  dat toegewezen aan een gebrek aan zelfvertrouwen.
Ik houd het zelf liever praktisch, wat zijn je kosten, wat wil je overhouden, waarmee ben je tevreden. Die combinatie moet kloppen.  Daarop bepaal je je tarief.  Je klanten betalen mee aan jouw keus om een duur onderkomen te hebben, ofwel profiteren mee als jij  het simpel houd, en sneller tevreden bent.  Laat je weinig klanten veel betalen? Of laat je veel klanten minder betalen. Wat is reëel, hoeveel uren zijn declarabel? En het is afhankelijk wat je aan materiaal nodig heb, wat die investeringen, natuurlijk moet je die terug verdienen.
Maar ik geloof er niet in dat wanneer iemand minder vraagt, omdat dat voor die dienstverlener goed is, dat deze dan daardoor minder opdrachten krijgt.  Goedkoop duurkoop, geldt meestal niet voor diensten maar meer voor producten.  En toch:… Ik ken het verhaal van een fotograaf die enorm goed bekend stond.  Hem uitnodigen…dan had je wat. Echter deze fotograaf, was helemaal niet zo’n goede fotograaf, als dit producttechnisch bekijkt.. Hij had echter wel een hele goede babbel en zijn kwaliteit was dat hij zijn technische fouten en missers op de foto’s wist te verkopen dat het juist zo bedoeld was. En zijn klanten waren er weg van en betaalden daar grof voor. Dus ondanks dat, wanneer je met professioneel oog keek het misschien zelfs wel een slechte fotograaf was, was het toch een goede fotograaf en was menig collega jaloers op hem. Jaloerse collega’s trachten hem  steeds weer in diskrediet te brengen door te roepen: het is een slechte foto, kijk maar, hierom en daarom.  Maar dat heeft nooit een negatief effect voor hem gehad.
Moraal van dit verhaal: vraag de prijs die voor jou goed is, zowel wat gevoel betreft, als voor het dekken van je kosten en er een lekkere boterham aan over te houden. Voel jij je goed bij hoge tarifering, prima! Wil jij minder, of ga je op gemiddeld zitten wat anderen vragen, als dat voor jou goed is, dan is goed. En trek je niets aan van wat anderen daarover zeggen. Maar heb ook geen oordeel over het prijsbeleid van anderen. Ook niet over de kwaliteit, zeker in diensten is dat een  subjectief begrip en…over smaak valt niet te twisten  Mensen kiezen voor jou en jouw product, en als jij jouw prijs kloppend vindt, vinden zij dat ook, Want dat is wat je uitstraalt. Wanneer je geen omzet binnen haalt, ligt dat  niet aan je te hoge, te lage, of juist goed tarief!

 

1 Comment

  1. aAI dIANA, DIE IS RAAK! Het ligt dus niet aan het tarief maar aan mijzelf?
    Twijfel ik dan teveel bij het aanbieden van mooie workshops in de Dordogne tegen een allesbehalve hoog tarief. Ik zag hier weken voorbij komen van 3500 euro, zonder verblijfskosten. Ik vraag 750 en het lukt (nog) niet om mensen deze kant uit te krijgen of heeft dit toch te maken met mijn innerlijke overtuiging dat we mensen te weinig comfort kunnen bieden in ons mooie huis? We hebben slechts een badkamer en een toilet die we dan allemaal samen mogen gebruiken en ik merk dat mensen gesteld zijn op comfort. Toch hier nogeens over nadenken want je blog roept veel vragen bij me op.
    Dank je wel.
    Hartegroet
    Loek Knippels

Leave Your Comment

Your email will not be published or shared. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*