ont-moeten

Afgelopen week had ik het geluk om een aantal ontmoetingen te hebben waar ik blij van word. Onverwachts, verrassend en voedend. Dat is niet altijd zo. Soms heb ik een ontmoeting die mij energie kost. Dat wanneer de persoon weg is ik me vreselijk moe voel. Steeds vaker vraag ik me dan af waardoor dat komt. Blijkbaar geef ik me leeg en laat ik me niet voeden. Ik weet wanneer ik me bewust van ben bij wie dat gebeurd, het al veel minder gebeurd. Want niet altijd kun je onder die ontmoetingen uit. Maar het liefst kies ik voor ontmoetingen die me energie geven. Wanneer een gesprek verder gaat dan het weer en verkeer. Waar ik, ook al is het later geworden, fris en fruitig vandaag ga. Ik weet dat ik dit soort ontmoetingen nodig heb. Nodig omdat het ook de ontmoetingen zijn die mij spiegelen. De ander is voedend maar ook prikkelend. Is gevend, maar ook nemend, is positief maar ook kritisch. Het is luisteren en gehoord worden. Lachen, en ontroerd zijn. En zo’n ontmoeting is feest. Soms is dat met mensen die ik goed ken, al langer ken, die ik van binnen en buiten ken, en die mij van binnen en buiten kennen. Soms zit er een onverwachte nieuwe ontmoeting bij. En als je dan naar huis gaat weet je dat je een vriend voor het leven ontmoet hebt. Als ik deze ontmoetingen niet zou hebben, dan zou mijn leven arm zijn, saai, oppervlakkig. Die ontmoetingen ontstaan soms zomaar, alsof ze uit de lucht vallen. Maar ze hebben wel onderhoud nodig. Ik moet ze onderhouden, tijd voor vrij maken, mezelf openstellen, kwetsbaar durven zijn. In de spiegel durven kijken, maar ook de spiegel voorhouden. Ik had afgelopen periode te weinig in deze ontmoetingen geïnvesteerd. En dan doe ik mezelf veel te kort. Ik ga mijn leven beteren en koester, en voed deze ontmoetingen. En nee dat hoeft niet altijd life, ook via e-mail kan zo’n contact goed onderhouden worden.

Ik wens iedereen toe dat je deze echte ontmoetingen vaak op je pad mag tegenkomen!

 

Spiegels..

Soms word je “ineens” geconfronteerd met spiegels in je leven die je laten zien waarmee je bezig bent, en waarbij je jezelf wel af moet vragen, wil ik dat zo? Dan sta je voor de keus, doormodderen, of verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven en terug contact maken met je eigen authentieke Ik-Kracht.  Boeiend, vermoeiend, confronterend proces. Want hoewel het ergens lijkt dat je geen keuze hebt, is er die toch wel degelijk, en het zo makkelijk om voor het oude te kiezen, en door te modderen terwijl je jezelf wijs maakt dat je weldegelijk een keus gemaakt hebt. Alles om oude pijn te omzeilen.  Die pijn omzeilen zijn we meesters in geworden, zo goed dat we ons zelf geloven als we onszelf om de tuin leiden, voor de gek houden.
En de vraag is of er een verkeerde keus is? Is doormodderen verkeerd?  Voor velen niet, weten dit niet en hebben daar geen last van. Maar als alles in je voelt dat je anders wilt, anders voor jezelf niet voor anderen dan moet je terug in de spiegels kijken.  En via die spiegels naar de lijnen en valkuilen die je terug gebracht hebben bij dat wat je eigenlijk niet wilt, wie je ten diepste niet bent.

Wat kan een spiegel weer veel los maken.

Toepasselijk het lied van Lenny Kuhr, wie ben je:

http://youtu.be/vFreXKMrr9g

 

Word je gelukkiger wanneer je dromen uitkomen?

Het blijft mij bezig houden.  Dromen over toekomst, dat wat je wilt bereiken in het leven.  Dan zijn er twee soorten dromen,  waarvan jezelf beter wordt,  en dromen waarbij je een bijdrage levert aan een betere wereld.  De laatste zie je veel voorkomen in de spirituele wereld waarbij de eerste droom als “slecht” betiteld wordt. Andersom heeft de niet  (of minder) spirituele groep mensen minder moeite met spirituele dromen, al wordt het niet altijd begrepen.  Dat wederzijds begrip en onbegrip fascineert me en zou al een blog op kunnen leveren.
Maar nu peins ik over dromen die uitkomen. Er zijn mensen die enorm veel opzij zetten om hun droom te bereiken.  Op alle vlakken worden concessies gedaan en uiteindelijk is het zover, de droom is werkelijkheid geworden. En dan ?  Ontstaat er dan niet een gevoel van: is het dit nu ?  Heb ik daar zo veel voor gelaten? Welke offers heb ik gebracht en was het dat waard?  Of je droom komt uit en wordt dan overschaduwd door tegenslag die je niet voorzien had.  Daardoor is de droom anders dan voorgesteld.  Natuurlijk zijn er veel dromen die alle concessies waard waren. Alleen al als ik aan topsporters denk die werkelijk aan de top komen, die zullen echt ervaren dat het alles waard was. Maar die sporter die net zo veel gedaan heeft, maar net niet aan de top komt…hoe denkt die daarover?
In een van mijn opleidingen werd het voorbeeld genoemd van de man die alles verkocht en samen met zijn zoon alleen nog maar brood met pindakaas at om  zo geld te hebben om  als kunstenaar te kunnen leven.  Is het dat waard geweest, voor de man zelf, voor die zoon?
Mensen die schulden maken om iets te verwezenlijken en tot hun nek in de schuld zitten. Is het dat waard? Is de zorg dan niet groter dan het vruchten van die droom?
Ik vraag het me dus af, wordt je gelukkig wanneer je droom uit komt?   Moet je werkelijk alles opzij zetten,  of moet je de realiteit onder ogen blijven zien. Want kun je door de droom na te jagen niet het gevoel voor realiteit kwijt raken.  Vergeten gelukkig te zijn met de dingen die zich alle dag voor doen?
Het zal ook nu weer een combinatie zijn. Een droom hebben en er aan werken om die te realiseren kan een geweldige ervaring zijn.  Er over dromen, eraan werken, jezelf ontwikkelen, met anderen brainstormen. Het kan je een stoot energie geven. Maar sta wel af en toe stil bij de realiteit van de offers die deze droom vraagt. Heb je die er echt voor over of laat je jezelf voeden door het enthousiasme van je (de) omgeving die jouw droom ook zien zitten. Daardoor kun je over je eigen grenzen gaan?
Vergeet niet dat e r iedere dag opnieuw kleine dromen tot bloei komen die je een geluksgevoel, een tevredenheids gevoel kunnen geven.   Je daarmee voeden om grotere dromen te realiseren.  Daarbij is de weg naar je droom een belangrijke levensles, wellicht groter dan het bereiken van de droom zelf.
Ik wens je een droom 2013 toe!

 

Terugblik en vooruitblik !

Nee ik ga het niet over het einde van de wereld hebben, daar wordt genoeg over gesproken.  Maar wel over een “jaarevaluatie”.  Die  feestdagen zo op het eind lenen zich goed voor een terug kijken en voorruit kijken. Zelf werk ik altijd nog met een model dat ik ooit in een training gehad heb.
Terug kijken op afgelopen jaar, wat waren je successen, je teleurstellingen en wat heb je daarvan geleerd? Vooruit kijken naar komend jaar maar dan naar de verschillende rollen in  je leven. Je hebt verschillende rollen, bekende zijn: ouder, partner, werknemer (of ondernemer), vriend(in), zelfcoach, schrijver… en ga zo maar door. Dit model laat je kijken naar de balans van deze rollen, en laat je zien welke rol komend jaar extra aandacht vraagt. Vandaar uit ga je ook voor iedere rol je doelstellingen voor die rol opschrijven. Uiteindelijk kies je er tien uit. Het helpt je focussen en stappen zetten.
Leuk is het om dit samen met iemand te doen, dan kun je elkaar spiegelen en bevragen in de loop van het jaar, wat extra stimuleert.
Maar je kunt dit ook voor een onderneming doen. Je hebt ook binnen een onderneming rollen, financiële rol, verkoop,  magazijn/logistiek, personeelszaken, inkoop enzovoort. Om dit met een team te gaan doen helpt je ook  binnen je bedrijf focussen en eens verder te komen dan de standaard doelen als bepaalde omzet die je ieder jaar wel als doel hebt.
Uitdagingen hebben we nodig.
Vind je het leuk dit eens voor jezelf te doen, vraag bij mij een kopie van een werkblad op, dan kun je dat zelf in gaan vullen. (via info@aack.nl)
Want het is dan wel crisis. Maar crisis zorgt ervoor dat we verder gaan kijken waardoor het er nieuwe kansen ontstaan. Het schudt ons wakker.  Vandaar uit gezien moet 2013 wel een succesvol jaar worden. Dit model helpt je daarbij!
En ook als je niet met een model wil werken, wens ik je komende tijd een mooie terugblik, en een fantastische vooruitblik 2013 toe!

 

Buitenkant…..

Uiterlijk is onbelangrijk.  Dat lijkt me waar en niet waar.
Het is zo dat “lelijke mensen” minder lelijk lijken naarmate je ze beter leert kennen. Als je sympathie krijgt dan is iemand minder lelijk.  Zonder dat ik nu de discussie wil voeren over wat lelijk is.
Het gaat ook niet om uiterlijk maar om uitstraling.
Maar hoe staat het met een onverzorgd uiterlijk. Ongewassen,  slecht ruikend…..maakt dat niet uit?   Als die persoon erg aardig is, dan kijk je daar wellicht ook doorheen.
Tegelijkertijd wordt er gezegd: je hebt maar één kans om een eerste indruk te maken.  Dus als je een goede indruk wilt maken…
Kleding maken de man, ook zo’n uitdrukking. Ooit kreeg ik eens een  training in telefonische verkoop. Daarin werd gezegd dat, ook als dit je dit van huis uit, je  moest jezelf kleden alsof je de mensen persoonlijk zou ontmoeten.  Wanneer je ervoor zou kiezen om ongewassen, onverzorgd aan de telefoon te zitten, dan had dit direct effect  op het resultaat.  Zorgen dat je er picobello bij zit, zorgt voor een positief resultaat.
Ik herken zelf wel het andere gevoel van andere kleding. In mijn kloffie rond blijven lopen, geeft me een soort sjofel gevoel. Zelfs met schoenen, met mijn hakken voel ik me anders, dan met mijn sneeuwlaarzen.
Dit effect straal je dus ook aan anderen uit, zelfs door de telefoon.
Betekent wanneer je niet lekker in je vel zit het helpt om je op te tutten, mooi te kleden, zelfs als je nergens heen hoeft.
Het gaat om de binnenkant en de buitenkant is niet belangrijk is dus niet waar.  Buitenkant is wel belangrijk, en heeft veel te maken met hoe je je voelt, hoe je je wilt voelen, of je goed voor jezelf zorgt. Dus weer van alles te maken met je binnenkant.  Is de buitenkant dan een afspiegeling van je binnenkant?  Dat kan het wel zijn, maar het is ook heel goed mogelijk met je buitenkant je binnenkant te camoufleren….. Wat geldt voor jou?

 

Blog start…

IK geef maandelijks een nieuwsbrief uit. Daarin bespreek ik thema’s die mij bezighouden. Iedere maand krijg ik een paar leuke reacties terug. Maar vaak heb ik de behoefte om meer te delen, meer te schrijven. Over de dagelijkse dingen die me overkomen. Over situaties waar ik iets van vind. Over dingen die ik uit wil dragen. Gewoon over dat wat me verwonderen kan.
Daarvoor is dit blog gekomen. Ik bedacht eerst over te stoppen met de nieuwsbrief. Maar niet iedereen die de nieuwsbrief leest zal een blog lezen en andersom. Dus lijkt het me beter dat ik de nieuwsbrief laat bestaan.

Leuk als je mijn blog wilt volgen! En even goede vrienden als je daar geen zin in hebt 🙂