Onbeschreven blad

Een blog met plaatjes dit keer. Plaatjes uit mijn poesie album. Die kreeg ik op mijn 7e verjaardag. En de dag erna heeft meteen mijn moeder erin geschreven. En nog een paar andere hele belangrijke mensen in mijn leven, mijn opa en oma. Die van mijn oma is grappig, die ik lees ik nu na jaren (ja de zolder weer een beetje opgeruimd..) en zij schrijft:  Als je eens als grootmama in een leunstoel zit. En laat ik nu toch grootmama worden…J Mijn broer en zus ontbreken niet. En ook een versje van mijn eerste vriendje, Willen, 6 jaar verkering mee gehad totdat na de lagere school onze wegen scheiden.  We waren onafscheidelijk.
Maar er is ook een lege bladzijde. De bladzijde waar mijn vader had moeten schrijven.  Ik weet nog dat ik ontelbare keren s avonds mijn poesie beneden liet en dan beloofde hij erin te schrijven. Hij deed het niet. Waarom niet, ik heb geen idee. Mijn vader overleed toen ik 13 was. Daarna zijn er nog wel mensen die in mijn poesie geschreven hebben. Maar die bladzijde was verboden.  Dat plekje bleef voor mijn vader. Nu vroeg ik me af: is mijn vader een onbeschreven blad? Ik zoek op wat het echt betekent,  en het betekent onbekend zijn.  En ja dat klopt. Hij is wat onbekend voor mij. Want hoe ervaar je als kind je vader, dan leer je hem kennen vanuit kind perspectief en dat is niet echt leren kennen. Hoe graag had ik geweten hoe ik hem zou ervaren als ik volwassen was. Hoe hij was als opa, gewoon als mens. Nu kan ik daarover fantaseren, maar weten doe ik het niet.
Zou het voorzienigheid zijn geweest dat hij niet in mijn poesie schreef?  Omdat hij voor mij een deel een onbeschreven blad is gebleven? En ook dat kan ik alleen zelf in vullen, naar mijn eigen behoefte.

voorblad

poezie album mama                                  poeziealbum papa 
  poeziealbum oma

poeziealbum opa

poeziealbum ans

poezie willem

2 Comments

  1. Lieve Diana, onbewust heeft hij een kostbaar document achtergelaten. Een document zonder verwachtingen, eisen, maar de ruimte om het ZELF in te mogen vullen in je leven. Zouden alle ouders daar een voorbeeld aan kunnen nemen: het enige wat je je kinderen geven is LIEFDE, niet je gedachten, etc (denk aan De Profeet: Uw kinderen zijn Uw kinderen niet.) Ben écht ontroerd geraakt door deze blog. Dank je wel. Harte-groet vanuit een druilerige Charente, Loek Knippels

  2. Anita

    Mooi verwoord weer… Liefs Anita

Leave Your Comment

Your email will not be published or shared. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*