Kracht naar kruis

Heb jij dat nu ook wel eens, dat je iets schrijft en dat je merkt dat anderen het anders oppakten dan dat je bedoelde?  Je merkt het in de reactie die je krijgt, dat je denkt he? Hoezo? Wat? Maar zo bedoelde ik het niet.  Toen ik pas blogs schreef had ik ook de neiging om te reageren, meestal om mezelf te verdedigen of nader te verklaren.  Maar ik heb geleerd dat niet te doen. Dat het goed is hoe de ander mijn tekst interpreteert, dat het iets zegt waar die ander staat.  En als het een vorm van kritiek is, misschien heeft die ander wel gelijk, kan ik het nu (nog) niet zo zien. In ieder geval ervaart die ander dat zo.  Het is niet altijd negatief, soms juist positief. Laatst zette ik iets op facebook over een ervaring waaruit mijn ooghandicap bleek. Ik vond het een grappig voorval en een paar mensen reageerden dat ze het knap vonden hoe ik daarmee omging. Hoezo knap, dacht ik, ik heb toch geen keus, het is toch zo.  Ik realiseerde me dat wij zo in elkaar zitten. Iets in het leven overkomt je en je gaat er mee om, op een voor jou zo goed mogelijke manier. Dat doe je, daar denk je niet uitgebreid over na.  En de buitenstaander ziet dat, en denkt: wowww. Wat knap, ik weet niet of ik dat in die situatie zo zou kunnen. Ik weet dat wel, dat kun je, naar de wijsheid van mijn moeder: we krijgen kracht naar kruis. En die wijsheid klopt. En het is dan toch soms wel fijn om te horen dat mensen zien dat het je niet vanzelf afgaat, dat je er energie insteekt, waardering krijgen, daar groeien we allemaal van. Maar…hoe zit het dan met die negatievelingen? Voor hen voor wie het glas half leeg is, voor wie een muggenbult een besmette tekenbeet is, voor wie hoofdpijn de angst voor een tia oproept, voor wie…..noem het maar, we kennen ze allemaal?  Voor die mensen is in mijn ogen het leven zwaar. Altijd moeten leven met de angsten voor ziekte, voor verlaten worden voor..?  Ik denk dat de mens van nature een overlever is.  En dat deze negatieveling dat ook doet, die overleeft met zijn angsten, houdt zich daar staande mee in het leven.  En hopelijk komt hij of zij de engel op zijn/haar pad tegen, die een spiegel durft voor te houden, zodat ook die mens krijgt te horen: wat knap dat je dat doet,  wat knap dat je met die angsten leeft. Zoals de een met zijn handicap weet om te gaan, zo moet de ander met zijn angsten omgaan. En het is en blijft, kwaliteit van leven hangt niet af van dat wat ons overkomt, maar hangt wel af van hoe wij ermee omgaan.

Kracht naar kruis

Kracht naar kruis

 

 

Bladwijzer de permalink.

2 reacties op Kracht naar kruis

  1. H.Otte zeggen:

    Hoi Diana,
    Mooi en krachtig omschreven.
    Henri

  2. Ton Jnsen zeggen:

    Hoi Diana
    Ik zag laatst eens een hondje een boeren fox en die had maar drie poten en toen ie een van de kinderen zag van zijn baasje was ie dol gelukkig en ondanks dat ie maar een achterpoot had sprong ie toch blij op tegen het kind en kwispelde met zijn korte afgeknipte staartje
    ik dacht ja zo is het leven
    Ton

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *